امام رئوف

کسی قدم به حرم بی مدد نخواهد زد

بدون واسطه دم از احد نخواهد زد

گدای کوی رضا شو، که این امام رئوف

به سینه احدی دست رد نخواهد زد

دلم

دلم جز هوایت، هوایی ندارد

لبم غیر نامت نوایی ندارد

وضو و اذان و نماز و قنوتم بدون ولایت صفایی ندارد

دلی که نشد خانه یاس نرگس خراب است و بهایی ندارد

جا ماندیم

عمریست که از حضور او جا ماندیم،

در غربت سرد خویش تنها ماندیم،

او منتظر است تا که برگردیم،

ماییم که در غیبت کبری ماندیم.

گدا

گدای بی دلم در می زنم من         دم از آل پیمبر می زنم من

اگر یابن الحسن دستم بگیری        چو مرغان حرم پر می زنم من